Rudi Dutschke - krótka biografia

Rudi Dutschke ur. jako Alfred Willi Rudi Dutschke (7 marca 1940 r. i zmarły 24 grudnia 1979 r. w Arhus w Danii) był najwybitniejszym mówcą radykalnie lewicowego ruchu studenckiego w Niemczech Zachodnich w latach 60-ych.Podążył inną ścieżką od tych,którzy wybrali drogę przemocy jak Frakcja Czerwonej Armii, proponując zamiast tego "długi marsz przez instytucje" władzy w celu osiągnięcia radykalnej zmiany wewnątrz rządu i społeczeństwa przez uczynienie go integralną częścią struktury państwowej.Była to idea zapożyczona od Antonio Gramsciego i kulturowego marksizmu Szkoły Frankfurckiej.

Młodość

Dutschke urodził się w Schonefeld (Brandenburgia). Uczęszczał do szkoły w Luckenwalde i ukończył tamtejsze gimnazjum.Ponieważ jedak odmówił służby w armii Niemieckiej Republiki Demokratycznej i przekonał do tego wielu ze swoich kolegów na studiach (którzy również odmówili służby wojskowej) nie mógł kontynuować studiów w NRD.
Uciekł do Berlina Zachodniego w sierpniu 1961 r. dokładnie dzień przed rozpoczęciem budowy Muru Berlińskiego.Studiował na Wolnym Uniwersytecie w Berlinie pod kierunkiem Richarda Lowenthala i Klausa Meschkata, dzięki czemu zapoznał się z alternatywnymi wersjami marksizmu.

W 1965 r. Dutschke dołączył do SDS - Niemieckiego Socjalistycznego Związku Studenckiego (który nie był tym samym co amerykański SDS choć miał podobne cele) i od tego momentu SDS stało się centrum ruchu studenckiego, gwałtownie się rozrastając i organizując demonstracje przeciwko wojnie w Wietnamie.

Poślubił Amerykankę Grechen Klotz w 1966 r. Mieli trójkę dzieci.

Poglądy polityczne

Pod wpływem krytycznej teorii Marksa i Róży Luksemburg, Dutschke rozwinął teorie i praktyke działania w kierunku społecznej zmiany, która nie proponowała ostatecznej, utopijnej wizji społecznej ( jak było to u krytykowanych przez Marksa socjalistów utopijnych: Fouriera czy Saint-Simona).Zamiast tego przekonany był, że kierunek, forma i zawartość coraz bardziej postępującej demokratyzacji powinny być rozwijane w procesie rewolucjonizowania się społeczeństwa. Uważał również, że transformacja zachodnich społeczeństw powinna dokonywać się ramię w ramię z ruchami wyzwoleńczymi Trzeciego Świata oraz równolegle z demokratyzacją komunistycznych krajów EUropy Zachodniej.
Jego socjalizm miał zawsze głęboko chrześcijańskie korzenie. Nazywał Chrystusa "największym rewolucjonistą" a w święta Wielkanocy napisał w swoim pamiętniku:"Jezus powstaje.Decydująca rewolucja w historii świata miała już miejsce - rewolucja zdobywającej wszystko miłości.Gdyby ludzie w pełni przyjęli do własnej egzystecji tę objawioną miłość,wcielili ją w rzeczywiste "teraz",wówczas logika obłędu nie miałaby dłużej racji bytu."
Jednym z pierwotnych bodźców niepokojów studenckich w Niemczech była kwestia tego,że pokolenie urodzone podczas i po wojnie próbowało zrozumieć co się stało w okresie rządów nazistów.Młodzi ludzie chcieli wiedzieć dlaczego ich rodzice na to pozwolili lecz zazwyczaj spotykali się z ich milczeniem.Wczesne akcje protestacyjne wymierzone były w dawnych nazistów piastujących nadal wysokie stanowiska w rządzie i sądach.

Zabójstwo Benno Ohnesorga w 1967 r. z rąk niemieckiej policji (podczas protestów przeciwko wizycie szacha Iranu - akcją dowodził były esesman) popchnęło częśc ruchu studenckiego w stronę radykalnej przemocy i utworzenia Frakcji Czerwonej Armii.

Rok później, 11 kwietnia 1968 r. Dutschke został postrzelony w głowę przez Josefa Bachmana, młodego robotnika niewykwalifikowanego, który uległ kampanii propagandowej rozpętanej przez media należące do Axela Springera,szczególnie zaś przez gazete "Bild-Zeitung", która nawoływała w swoich nagłówkach:"Powstrzymać Dutschkego natychmiast!".

Przemoc wymierzona w Dutschke'go również przyczyniła się do radykalizacji części ruchu, który uciekł się do walki zbrojnej. Dutschke odrzucił ten kierunek działań obawiając się, że zaszkodzi to ruchowi studenckiemu i doprowadzi do jego rozpadu.

Po próbie jego zabójstwa wyjechał wraz z rodziną do Anglii w nadziei na to, że wróci tam do zdrowia.W 1969 r. został przyjęty na Uniwersytet w Cambridge aby ukończyć swój stopień naukowy ale w 1971 r. torysowski rząd usunął go razem z rodziną jako "niepożądanych cudzoziemców", którzy angażują się w"działalność wywrotową" wywołując polityczne wzburzenie w Londynie.Wówczas Dutschke przeniósł się do Arhus w Danii.

Powrócił na niemiecką scenę polityczną po protestach przeciwko budowie elektrowni atomowych, które zaktywizowały nowych ruch w środku lat 70-ych.Dutschke rozpoznał,że ten nowy ruch ma szerszą podstawę niż dawny ruch studencki.Była nią ekologia pozwalająca zdefiniować postępowy kierunek działań dla następnego pokolenia.

Dutschke odzyskał zdrowie na tyle by odegrać istotną rolę w utworzeniu Partii Zielonych (założonej w Niemczech w 1980 r.)
przekonując dawnych działaczy studenckich ( w tym Joschke Fischera) aby dołączyli do ruchu Zielonych.W efekcie w październiku 1979 r. Zielonym udało się osiągnąć 5% próg wyborczy wymagany do objęcia stanowisk parlamentarnych w rejonowych wyborach w Bremen.

Dutschke współpracował również z dysydentami krajów komunistycznych takich jak NRD, Polska, Węgry i Czechosłowacja.BYli wśród nich Robert Havemann, Wolf Biermann, Milan Horacek,Adam Michnik i Ota Sik.Z powodu poważnych uszkodzeń mózgu Rudi Dutschke miał przewlekłe problemy ze zdrowiem co doprowadziło do jego śmierci wskutek ataku epilepsji podczas kąpielidd.Zmarł 24 grudnia 1979 r. w Arhus w Danii.

Publiczna ocena aktywności politycznej Dutschke'go miała wiele obliczy: od bardzo agresywnej i potępiającej ze strony prasy springerowskiej w latach 60-ych do szerokiego uznania obecnie, że ruch któremu przewodził,odegrał istotną i ważną rolę w demokratyzacji niemi instytucji w okresie powojennym.

 źródło:angielska wikipedia