W zbiorze „Krwawe specjały włoskie” znalazły się trzy opowiadania Bocheńskiego, napisane w latach 1974-76, ukazujące słabości demokracji, niemoc i uwikłania wymiaru sprawiedliwości oraz instrumentalizację mediów. Autor opisuje zdarzenia, które rozpalały wówczas zbiorową wyobraźnię: porwanie wnuka jednego z najbogatszych ludzi na świecie; bunt więzienny zaplanowany jako zarzewie społecznej rewolucji oraz porwanie i uwolnienie wysoko postawionego prokuratora przez terrorystów, których celem nie jest okup, lecz obnażenie zakłamania państwa. Fabuła opowiadań jest pretekstem do postawienia uniwersalnych pytań o granice odpowiedzialności za słowa i czyny, sens demokracji i zagrożenia płynące z manipulacji.
Przedmową książkę opatrzył Adam Michnik.

JACEK BOCHEŃSKI - pisarz, autor m.in. powieści z czasów cesarstwa rzymskiego „Boski Juliusz" (1961) i „Nazo poeta" (1969), w których pokazał etyczne problemy władzy, jej wynaturzania się i degeneracji w drodze do dyktatury, a też - na przykładzie wygnanego Owidiusza - relacje władzy z niepokornymi, czy nie dość pokornymi, twórcami. W czasach PRL-u odczytywane były przez czytelników niemal jak powieści współczesne w antycznym kostiumie, co nie do końca było intencją autora, dla którego antyk jest epoką znaną i żywą. Działacz opozycji, współtwórca i redaktor podziemnego kwartalnika literackiego „Zapis” (1978-81), publicysta i eseista, publikujący w drugim obiegu (za „Stan po zapaści", będący zapisem rzeczywistości stanu wojennego z perspektywy szpitalnego łóżka otrzymał nagrodę „Solidarności").W latach 1997-99 prezesował Polskiemu PEN Clubowi, w r. 2006 został laureatem Nagrody Polskiego PEN Clubu im. Jana Parandowskiego.

Wymiary 135 x 215 mm
Miękka oprawa
Ilość stron 230