Sekta Rewolucjonistów odpowiedzialna za zabójstwo Sokratisa Gioliasa

Jak donosi Ateńska gazeta “Ta Nea” w nadesłanym do niej oświadczeniu “Sekta Rewolucjonistów” wzięła pełną odpowiedzialność za zabójstwo Sokratisa Gioliasa. Według doniesień gazety do redakcji zadzwoniła anonimowa osoba przekazując informacje o miejscu, w którym znajduje się oświadczenie. Dwóch dziennikarzy udało się tam znajdując CD zawierające siedmio stronicowy tekst.

 (Zdjęcie arsenału broni należącej do Sekty Rewolucyjnej które grupa dołączyła do listu przesłanego mediom)

Jak donosi Ateńska gazeta “Ta Nea” w nadesłanym do niej oświadczeniu “Sekta Rewolucjonistów” wzięła pełną odpowiedzialność za zabójstwo Sokratisa Gioliasa. Według doniesień gazety do redakcji zadzwoniła anonimowa osoba przekazując informacje o miejscu, w którym znajduje się oświadczenie. Dwóch dziennikarzy udało się tam znajdując CD zawierające 7-stronicowy tekst.

Jak piszą greckie media list zawiera groźby pod adresem znanych dziennikarzy, policyjnych oficerów, prokuratorów oraz funkcjonariuszy służących w zakładach karnych.

"Dziennikarze, tym razem przyszliśmy do waszych drzwi, ale następnym razem zastaniecie nas w swoich domach" - napisali w swoim tekście.

Pełna treść listu ma zostać opublikowana jutro w gazecie Ta Nea.

http://grecjawogniu.info/

Tekst, który został odczytany w imieniu Arisa Seiniridisa 25 czerwca na placu Exarchia podczas koncertu przeciwko opresji ze strony państwa.

Miejska demokracja od zawsze starała się ukryć swoją tożsamość. Szumne konstytucjonalne zarządzenia dotyczące wolności oraz równości, pompatyczne stanowiska w sprawie praw człowieka, opieka nad społecznie słabszymi, nawet wskazywanie rewolucji jako mitu założycielskiego stanowiły jej ideologiczną fasadę, pod którą państwo diachronicznie starało się załagodzić pogłębiające się kontrasty klasowe, które sobą reprezentowało. Systematyczne pogłębianie się tych kontrastów, intensywności konfliktów, rewolty, ale także kontrasty systemu kapitalistycznego leżące u jego podstaw zerwały humanitarną maskę państwa i odsłoniły fałszywe oraz niestałe oblicze demokracji. Opresja ze strony państwa, jako ciągłego zagrożenia, ale również otaczającej nas rzeczywistości, znalazła swoje miejsce tam, gdzie resztki mechanizmu manipulacji zawiodły.

Państwo zdjęło swój socjalny płaszcz, by w pełni odsłonić swój prawdziwy charakter, który miał być narzędziem dominacji klasowej.

W szczególnym odniesieniu do państwa greckiego, jego pozycja w światowej dystrybucji dóbr doprowadziła do używania mniej wyszukanych alibi w porównaniu do tych zaawansowanych używanych przez kapitalistów: od policyjnych porządków wprowadzonych po okresie wojny domowej do nieistniejących wydatków socjalnych, przekrętów i defraudacji pieniędzy na wydatki socjalne, państwo greckie nigdy nie zdołało ukryć swojego antyspołecznego charakteru.

Tradycyjnie niechętne w sprawach ustaw socjalnych, państwo greckie musi dziś również stawić czoła bankructwu budżetowemu. Dziś, kiedy podmiejskie „zamki na piasku” budowane na konsumenckim dobrobycie ostatnich 20 lat zostają zalewane przez fale ubóstwa, zaniedbanego bezrobocia czy konfliktów, nieuzasadnione wprowadzanie represji odbywa się na porządku dziennym: z jednej strony jako środek walki z ubóstwem, z drugiej zaś jako okazja do zemsty na każdym, kto odważy się zbuntować. Państwo osadza w więzieniach, okalecza, morduje oraz prowadzi na śmierci bojowników o wolność. Jednak w swojej mściwej furii, państwo nie potrafi ukryć paniki przed możliwością transformacji ogólnego gniewu społecznego w społeczną rewolucję.

Jednoczymy się zatem z więzionymi, dodajemy sił rannym, czcimy poległych i nie zaprzestajemy walki!

Z najbardziej jaskrawego miejsca państwowej opresji, Zakładu Karnego Koridallos, przesyłam moje pozdrowienia dla uczestników dzisiejszej blokady przeciw opresji, jak i całej Exarchii, diachronicznemu laboratorium walki o wolność społeczną.

Aris Seiniridis,

1 skrzydło Zakładu Karnego Koridallos

Komunikat Konspiracyjnych Komórek Ognia-Partyzanckiej Grupy Terrorystów

Nie zapomnimy Partyzantów Miejskich oraz Niezdyscyplinowanych Bojowników, którzy stracili swoje życia w walce przeciwko systemowi, w imię godności i wolności: Ch. Kassimisa, Ch. Tsoutsouvisa, M. Prekasa, Ch. Marinosa, Ch. Temperekidisa

NATYCHMIASTOWE UWOLNIENIE REWOLUCYJNYCH ANARCHISTÓW
HARI HAJIMIHELAKIEGO I PANAGIOTISA MASOURASA
ORAZ ANARCHISTKI KOSTANDINY KARAKATSANI

(oskarżonej o bycie członkinią Konspiracyjnych Komórek Ognia)

Solidarność z miejskimi partyzantami: Kostasem Gournasem, Nikosem Maziotisem, Polą Roupą oraz anarchistami: Christophorosem Kortesisem, Sarantosem Nikitopoulosem, Vaggelisem Stathopoulosem, oskarżonymi w sprawie Walki Rewolucyjnej.

Towarzysze oddają cześć partyzantowi miejskiemu Dimitrisowi Koufodinasowi oraz niezłomnej grupie 17go Listopada.

Solidarność z uwięzionymi anarchistami: Simosem Seisidisem, Giannisem Dimitrakisem,
Michałem Pawlakiem (polskim towarzyszem osadzonym w więzieniu Koridallos za wydarzenia w dniu 6 grudnia 2009 roku), Polikarposem Gewrgiadisem, Christosem Stratigopoulosem, Alfredo Bonnano, Iliasem Nikolaou oraz Arisem Seirinidisem.

CZEŚĆ PARTYZANTOWI MIEJSKIEMU LAMBROSOWI FOUNDASOWI
Przeciwko państwu, więzieniom i kapitałowi.

Aktualizacja na temat towarzysza Simosa Seisidisa,

24 czerwca 2010 Ateny.

Wczoraj lekarze ze szpitala „Euaggelismos” (oddział ortopedyczny) wypisali towarzysza Simosa, twierdząc, że czuje się dobrze i może być przetransportowany do więzienia!!! Fakt, iż nie odzyskał on zdrowia w pełni, jego sztuczna noga potrzebuje dużo czasu, aby się dopasować, a Simos potrzebuje go jeszcze więcej, aby nauczyć się jak jej używać, zdaje się nie przeszkadzać tym cnotliwym agentom i niewolnikom antyterrorystycznej policji.
Nie zwracali uwagi na ciągłe namowy ze strony rodziny, prawnika oraz przyjaciół Simosa, którzy mówili o tym jak ważny i oczywisty jest fakt jego pozostania w szpitalu. Obecnie przebywa on w "euaggelismos" dzięki kilku lekarzom szpitala (z innego oddziału), którzy sprzeciwili się wypuszczeniu Simosa, jednak prawdopodobnym jest, iż w przeciągu kilku dni mogą go wysłać do więzienia.

Jeśli chodzi o gliny i ministerstwo sprawiedliwości, wymyślili, że rozwiązanie problemu będzie przeniesienie go do oddziału szpitalnego więzienia Koridallos z Malandrinou (nowy zakład karny o wysokim rygorze), gdzie chciano go umieścić początkowo. W ten sposób twierdzą, że prośba o hospitalizację zostanie spełniona. Dobry żart, ale znamy lepsze.

W czwartek jego prawnik będzie starał się o zwolnienie, a w poniedziałek spotka się z oskarżycielem w sprawie kradzieży broni strażnika Kedikoglou, w której oskarżenie bazuje jedynie na domniemanym rozpoznaniu i nielegalnie pobranej próbce DNA (włos).

              List od członków Walki Rewolucyjnej

 

 

 

Walka przeciwko tworzonemu przez nich nowemu faszystowskiemu państwu, niezależnie od formy mobilizacji ograniczonej jedynie do walki w “okopach” aby utrzymać wszelkie pracownicze, polityczne i społeczne partykularne interesy jest z góry skazana na porażkę.

Jedyną odpowiedzią na współczesny totalitaryzm jest społeczna rewolucja

Rządowi koalicyjnemu PASOK, a także następującej trójce – Parlamentowi Europejskiemu, Międzynarodowemu Funduszowi Walutowemu, Europejskiemu Funduszowi Społecznemu udało się w krótkim czasie – i z pomocą korporacyjnych mediów – rozerwanie tego co zostało osiągnięte poprzez długotrwałe, często krwawe społeczne i klasowe walki oraz nałożenie bezprecedensowej, dzikiej eksploatacji większości społeczeństwa przez karygodną mniejszość złożoną z elity gospodarczej. Niedawne środki oszczędnościowe dotykające wynagrodzeń i rent są wskaźnikiem tego trendu, niestety nie ostatnim. Obecnie Grecja regularnie przekształca się w raj dla szefów i piekło dla pracowników.

 Śmierć i pogrzeb Rafała Górskiego

 (Rafał - drugi od prawej)

Grecja: Zamach bombowy na Ministerstwo

Zginęła jedna osoba

(06.2010)

Dennis Bock

Córka komunisty

(książka którą polecamy)

 Norman Bethune, sławny kanadyjski lekarz, ratujący ludzi podczas hiszpańskiej wojny domowej, a następnie w Chinach, to postać autentyczna. Idealista i komunista, człowiek odważny i bezkompromisowy, oddał się bez reszty walce o lepszy świat, poświęcając osobiste szczęście. W niewysyłanych listach do córki opisuje swe dramatyczne losy i wielką, tragiczną miłość do jej matki, pięknej Szwedki Kasji. Czy dziewczyna kiedykolwiek je przeczyta? Poruszająca opowieść o wartości życia na tle burzliwych wydarzeń I połowy XX wieku.

DROP CITY

(książka którą polecamy)

Jest rok 1970, czas rozkwitu ruchu hippisowskiego. W słonecznej Kalifornii na ogromnej, zapuszczonej farmie powstaje komuna dzieci kwiatów. Młodzi, bajecznie kolorowi ludzie zatracają się w rock and rollu, eksperymentują z narkotykami, wierzą w pokój i wolną miłość. Dla Gwiazdy, byłej nauczycielki, dziewczyny, która porzuciła mieszczańską egzystencję komuna Drop City jest utopią, przestrzenią nieskalaną nakazami, materializmem i hipokryzją zewnętrznego świata. Lecz choć czas w Drop City odmierzają jedynie zachody słońca, wróżby I-ching i wypalone jointy, Gwiazda szybko orientuje się, że współistnieją one z rywalizacją i zażartymi konfliktami, które zagrażają wspólnocie. Równocześnie, w malutkiej osadzie na Alasce mieszka traper i pionier Sess Harder z żoną Pamelą. W przeciwieństwie do hippisów Sess rzeczywiście żyje z ziemi, poluje i łowi ryby. Gdy Sess i Pamela przeżywają małżeńską sielankę, kalifornijska komuna przeżywa kryzys. Szeryf, inspekcja sanitarna oraz konserwatywni mieszkańcy domagają się zamknięcia farmy. Norm, przywódca grupy postanawia przenieść komunę na Alaskę. Banda wyrośniętych hippisów z gitarami, kozami i psami wyrusza żółtym autobusem szkolnym na spotkanie z bezlitosną zimą, dziką przyrodą i hermetycznymi mieszkańcami Alaski. Dopiero tutaj, te duże dzieci stracą swoją niewinność. Powieść T. C. Boyla mówi o niewinnym marzeniu jakim był ruch hippisowski i o stopniowej degradacji wzniosłych, choć naiwnych ideałów dzieci kwiatów.

Błachnio Rafał

”Chiny bardzo nas pociągały [...] Nie pociągało nas nieznane, ale duch postępu, który wtedy tam istniał. Chociażby "Czerwoni Gwardziści" – studenci, którzy jechali na prowincję, żeby uczyć wieśniaków, a także pobierać naukę od prostego ludu. Pomyśleliśmy, że jest to prawdziwy tygiel rewolucji, jaką chętnie ujrzelibyśmy w Niemczech. Potem zaczęliśmy studiować poglądy Mao Tse-tunga, w którym widzieliśmy raczej filozofa, niż męża stanu. ”

                                          Lerke von Saalfeld (krytyk literatury), Ostatnia bitwa Mao            

1.     Wprowadzenie  –  powojenne tło polityczne w Republice Federalnej Niemiec

Wraz z rozwojem ruchu studenckiego i rozpowszechnieniem się w krajach zachodnich mitu zwycięskiej Rewolucji Kulturalnej, wpływ ideologii Mao w kulturze zachodniej stał się stopniowo coraz bardziej zauważalny. Poniżej nakreślę jego obecność w politycznej i kulturalnej działalności zachodnioniemieckich grup ultralewicowych. Do prześledzenia tego typu związków wybrałem ówczesną RFN, ze względu na dostępność w języku polskim literatury na ten temat oraz specyfikę powiązań między doświadczeniem faszyzmu, a późniejszymi postawami młodego pokolenia.  

Jednak zanim przejdę do analizy inspiracji maoizmem, chciałbym w skrócie przedstawić historyczne tło tamtych czasów, kształtujące postawy studentów i młodzieży, przyczyniające się do ich zainteresowania radykalnymi ideologiami, a także zaangażowania w życie polityczne Niemiec Zachodnich. W analizie tej szczególnie interesuje mnie postawa i poglądy osób ze środowiska skrajnej lewicy, działających później w zbrojnym podziemiu.